متن انگیزشی

به نظرتون راه افتادن و به سوی شانس قدم برداشتن بهتر هستش یا اینکه بی حرکت باشیم و منتظر شانس بشینیم؟ منتظر این بشینیم که آیا هدف رو به ما میدن یا نه؟ ولی دوست خوبم ، برای رسیدن به هر هدفی باید بهایی رو بپردازی. باید بتونی سختی های راه رو تحمل کنی. حتی اگر این راه تا حدودی شانسی باشه. ولی اینو مطمئن باش اگر تلاش کنی میرسی. تو به عنوان مدیر اداره کننده ی زندگی و جسم و روح و سرنوشت خودت دوتا راه جلو روی خودت داری : یا میتونی تصمیم بگیری و دست به عمل بزنی بدون اینکه به انتها فکر کنی.. فقط بدون ترمز بری به سمت هدف و یا اینکه دست روی دست بزاری و منتظر زمان بشینی تا تصمیمان و عملکرد بقیه سرنوشت ما رو رقم بزنه.

کدومو انتخاب میکنی؟

آیا جسارت اینو داری که تصمیم بگیری یک بار برای همیشه تمامی فکر و خیالا رو کنار بزاری؟

میتونی بدون توقف تا نقطه ی انتهایی برای هدفت بری جلو… به فکر نتیجه نباشی و سعی کنی تو این مدت باقیمونده بهترین خودتو رقم بزنی؟

اینو یادت باشه که اگر فکر میکنی که در عمل کردن و در خط بودن ، زحمت و سختی و خطر هستش ، پس اینو بدون که داری کاملأ اشتباه میکنی و زحمت و دردسر و مشقت و دلهره و دشواری های یک جا نشستن و دست روی دست گذاشتن ، خیلی خیلی عذاب آور تر هستش. چقدر شده که بخاطر عملکرد ضعیفت خودتو سرزنش کردی؟ چقدر شده که داشتی با خودت کلنجار میرفتی که بخوای از فردا عالی باشی؟ چرا پس اون روز نیومد؟ چرا همش توی گذشته موندی؟ این مهمه که شروع کنی و مطمئن باش آرامشی که در شروع قوی بدست میاری باعث میشه تا انتها عالی پیش بری.

اگر خودت الان تصمیم نگیری که به راه بیفتی و حرکت کنی برای رسیدن به اهدافت ، اینو یادت باشه که هیچوقت نمیتونی از این حالت نا امیدی و افسردگی بیرون بیای. پس بلند شو و شروع کن!

دلت میخواد از این کائنات به این بزرگی چقدر سهم داشته باشی؟ هممون بهترین ها رو میخوایم ولی واسه رسیدن به بهترین ها باید بهترین بشیم.. دقت کن چی میگم “باید بهترین بشیم” نه اینکه از قبل بهترین میبودیم تا به اون خواستمون برسیم. از الان انقدر روز ها رو نشمر. انقدر درگیر حاشیه ها نشو.

باید از الان شروع کنی

تا زمانیکه خودتون تصمیم به راه افتادن نگیری و خودت به این باور نرسی که راه نجات تو در اقدام و عمل کردن هستش ، حتی اگر هزاران ساعت بیای و حرفای انگیزشی من مشاور رو گوش بدی در روند تو تغییر ایجاد نمیشه. تغییر از خودت شروع میشه. تو تغییر کن اونوقت بیا از من مشاور برنامه بگیر نه اینکه هنوز با ذهنیت قبل هستی و بخوای باز با ابزار هایی مثل مشاور و سی دی و کتاب و … خودتو سرگرم کنی و در انتها بگی من همه کار کردم ولی نشد!! این حرف غلطی هستش. در واقع تو همه کار کردی بجز اون کاری که باید انجام میدادی و اون هم شروع و نترس بودن و پشتکار داشته. تا زمانیکه این مشکل برطرف نشه هیچ کس و هیچ چیزی به تو نمیتونه کمک کنه.

اگر دست به اقدام بزنی حداقلش اینه که با نشستن و دیدن شکستت فرق میکنه… این تو هستی که تصمیم بگیری کدومو انتخاب میکنی!!  واینو بدون دست روی دست گذاشتن و تسلیم شدن بدترین اتفاق تو در سال کنکور میتونه باشه چون انگیزه و اعتماد به نفس و شور و شوق رسیدن به هدف رو از بین میبره. پس نزار این اتفاق بیفته. قوی باش و مسئولیت سابق رو به عهده بگیر و کاری که بقیه تو ۹ ما میکنن تو بیا و تو مدت کمتر انجام بده.

اگر حس میکنی که دیگه همه چیز برات تموم شده و تو دیگه به هدفت نمیرسی فقط میخوام اینو بدونی که اگر واقعأ از تمام وجود شروع بکنی و عالی بری جلو خیلی زود میبینی که تمامی دغدغه هات برطرف میشه…میدونم برات سخته… میدونم که تغییر با تمامی قشنگی هاش سخته.. ولی باید این سختی رو به جون بخری…چون اون هدف تو هستش و باید براش تا لحظه ی آخر بجنگی

به نظرتون راه افتادن و به سوی شانس قدم برداشتن بهتر هستش یا اینکه بی حرکت باشیم و منتظر شانس بشینیم؟ منتظر این بشینیم که آیا هدف رو به ما میدن یا نه؟ ولی دوست خوبم ، برای رسیدن به هر هدفی باید بهایی رو بپردازی. باید بتونی سختی های راه رو تحمل کنی. حتی اگر این راه تا حدودی شانسی باشه. ولی اینو مطمئن باش اگر تلاش کنی میرسی. تو به عنوان مدیر اداره کننده ی زندگی و جسم و روح و سرنوشت خودت دوتا راه جلو روی خودت داری : یا میتونی تصمیم بگیری و دست به عمل بزنی بدون اینکه به انتها فکر کنی.. فقط بدون ترمز بری به سمت هدف و یا اینکه دست روی دست بزاری و منتظر زمان بشینی تا تصمیمان و عملکرد بقیه سرنوشت ما رو رقم بزنه.

کدومو انتخاب میکنی؟

آیا جسارت اینو داری که تصمیم بگیری یک بار برای همیشه تمامی فکر و خیالا رو کنار بزاری؟

میتونی بدون توقف تا نقطه ی انتهایی برای هدفت بری جلو… به فکر نتیجه نباشی و سعی کنی تو این مدت باقیمونده بهترین خودتو رقم بزنی؟

اینو یادت باشه که اگر فکر میکنی که در عمل کردن و در خط بودن ، زحمت و سختی و خطر هستش ، پس اینو بدون که داری کاملأ اشتباه میکنی و زحمت و دردسر و مشقت و دلهره و دشواری های یک جا نشستن و دست روی دست گذاشتن ، خیلی خیلی عذاب آور تر هستش. چقدر شده که بخاطر عملکرد ضعیفت خودتو سرزنش کردی؟ چقدر شده که داشتی با خودت کلنجار میرفتی که بخوای از فردا عالی باشی؟ چرا پس اون روز نیومد؟ چرا همش توی گذشته موندی؟ این مهمه که شروع کنی و مطمئن باش آرامشی که در شروع قوی بدست میاری باعث میشه تا انتها عالی پیش بری.

اگر خودت الان تصمیم نگیری که به راه بیفتی و حرکت کنی برای رسیدن به اهدافت ، اینو یادت باشه که هیچوقت نمیتونی از این حالت نا امیدی و افسردگی بیرون بیای. پس بلند شو و شروع کن!

دلت میخواد از این کائنات به این بزرگی چقدر سهم داشته باشی؟ هممون بهترین ها رو میخوایم ولی واسه رسیدن به بهترین ها باید بهترین بشیم.. دقت کن چی میگم “باید بهترین بشیم” نه اینکه از قبل بهترین میبودیم تا به اون خواستمون برسیم. از الان انقدر روز ها رو نشمر. انقدر درگیر حاشیه ها نشو.

باید از الان شروع کنی

تا زمانیکه خودتون تصمیم به راه افتادن نگیری و خودت به این باور نرسی که راه نجات تو در اقدام و عمل کردن هستش ، حتی اگر هزاران ساعت بیای و حرفای انگیزشی من مشاور رو گوش بدی در روند تو تغییر ایجاد نمیشه. تغییر از خودت شروع میشه. تو تغییر کن اونوقت بیا از من مشاور برنامه بگیر نه اینکه هنوز با ذهنیت قبل هستی و بخوای باز با ابزار هایی مثل مشاور و سی دی و کتاب و … خودتو سرگرم کنی و در انتها بگی من همه کار کردم ولی نشد!! این حرف غلطی هستش. در واقع تو همه کار کردی بجز اون کاری که باید انجام میدادی و اون هم شروع و نترس بودن و پشتکار داشته. تا زمانیکه این مشکل برطرف نشه هیچ کس و هیچ چیزی به تو نمیتونه کمک کنه.

اگر دست به اقدام بزنی حداقلش اینه که با نشستن و دیدن شکستت فرق میکنه… این تو هستی که تصمیم بگیری کدومو انتخاب میکنی!!  واینو بدون دست روی دست گذاشتن و تسلیم شدن بدترین اتفاق تو در سال کنکور میتونه باشه چون انگیزه و اعتماد به نفس و شور و شوق رسیدن به هدف رو از بین میبره. پس نزار این اتفاق بیفته. قوی باش و مسئولیت سابق رو به عهده بگیر و کاری که بقیه تو ۹ ما میکنن تو بیا و تو مدت کمتر انجام بده.

اگر حس میکنی که دیگه همه چیز برات تموم شده و تو دیگه به هدفت نمیرسی فقط میخوام اینو بدونی که اگر واقعأ از تمام وجود شروع بکنی و عالی بری جلو خیلی زود میبینی که تمامی دغدغه هات برطرف میشه…میدونم برات سخته… میدونم که تغییر با تمامی قشنگی هاش سخته.. ولی باید این سختی رو به جون بخری…چون اون هدف تو هستش و باید براش تا لحظه ی آخر بجنگی

به نظرتون راه افتادن و به سوی شانس قدم برداشتن بهتر هستش یا اینکه بی حرکت باشیم و منتظر شانس بشینیم؟ منتظر این بشینیم که آیا هدف رو به ما میدن یا نه؟ ولی دوست خوبم ، برای رسیدن به هر هدفی باید بهایی رو بپردازی. باید بتونی سختی های راه رو تحمل کنی. حتی اگر این راه تا حدودی شانسی باشه. ولی اینو مطمئن باش اگر تلاش کنی میرسی. تو به عنوان مدیر اداره کننده ی زندگی و جسم و روح و سرنوشت خودت دوتا راه جلو روی خودت داری : یا میتونی تصمیم بگیری و دست به عمل بزنی بدون اینکه به انتها فکر کنی.. فقط بدون ترمز بری به سمت هدف و یا اینکه دست روی دست بزاری و منتظر زمان بشینی تا تصمیمان و عملکرد بقیه سرنوشت ما رو رقم بزنه.

کدومو انتخاب میکنی؟

آیا جسارت اینو داری که تصمیم بگیری یک بار برای همیشه تمامی فکر و خیالا رو کنار بزاری؟

میتونی بدون توقف تا نقطه ی انتهایی برای هدفت بری جلو… به فکر نتیجه نباشی و سعی کنی تو این مدت باقیمونده بهترین خودتو رقم بزنی؟

اینو یادت باشه که اگر فکر میکنی که در عمل کردن و در خط بودن ، زحمت و سختی و خطر هستش ، پس اینو بدون که داری کاملأ اشتباه میکنی و زحمت و دردسر و مشقت و دلهره و دشواری های یک جا نشستن و دست روی دست گذاشتن ، خیلی خیلی عذاب آور تر هستش. چقدر شده که بخاطر عملکرد ضعیفت خودتو سرزنش کردی؟ چقدر شده که داشتی با خودت کلنجار میرفتی که بخوای از فردا عالی باشی؟ چرا پس اون روز نیومد؟ چرا همش توی گذشته موندی؟ این مهمه که شروع کنی و مطمئن باش آرامشی که در شروع قوی بدست میاری باعث میشه تا انتها عالی پیش بری.

اگر خودت الان تصمیم نگیری که به راه بیفتی و حرکت کنی برای رسیدن به اهدافت ، اینو یادت باشه که هیچوقت نمیتونی از این حالت نا امیدی و افسردگی بیرون بیای. پس بلند شو و شروع کن!

دلت میخواد از این کائنات به این بزرگی چقدر سهم داشته باشی؟ هممون بهترین ها رو میخوایم ولی واسه رسیدن به بهترین ها باید بهترین بشیم.. دقت کن چی میگم “باید بهترین بشیم” نه اینکه از قبل بهترین میبودیم تا به اون خواستمون برسیم. از الان انقدر روز ها رو نشمر. انقدر درگیر حاشیه ها نشو.

 

تا زمانیکه خودتون تصمیم به راه افتادن نگیری و خودت به این باور نرسی که راه نجات تو در اقدام و عمل کردن هستش ، حتی اگر هزاران ساعت بیای و حرفای انگیزشی من مشاور رو گوش بدی در روند تو تغییر ایجاد نمیشه. تغییر از خودت شروع میشه. تو تغییر کن اونوقت بیا از من مشاور برنامه بگیر نه اینکه هنوز با ذهنیت قبل هستی و بخوای باز با ابزار هایی مثل مشاور و سی دی و کتاب و … خودتو سرگرم کنی و در انتها بگی من همه کار کردم ولی نشد!! این حرف غلطی هستش. در واقع تو همه کار کردی بجز اون کاری که باید انجام میدادی و اون هم شروع و نترس بودن و پشتکار داشته. تا زمانیکه این مشکل برطرف نشه هیچ کس و هیچ چیزی به تو نمیتونه کمک کنه.

اگر دست به اقدام بزنی حداقلش اینه که با نشستن و دیدن شکستت فرق میکنه… این تو هستی که تصمیم بگیری کدومو انتخاب میکنی!!  واینو بدون دست روی دست گذاشتن و تسلیم شدن بدترین اتفاق تو در سال کنکور میتونه باشه چون انگیزه و اعتماد به نفس و شور و شوق رسیدن به هدف رو از بین میبره. پس نزار این اتفاق بیفته. قوی باش و مسئولیت سابق رو به عهده بگیر و کاری که بقیه تو ۹ ما میکنن تو بیا و تو مدت کمتر انجام بده.

اگر حس میکنی که دیگه همه چیز برات تموم شده و تو دیگه به هدفت نمیرسی فقط میخوام اینو بدونی که اگر واقعأ از تمام وجود شروع بکنی و عالی بری جلو خیلی زود میبینی که تمامی دغدغه هات برطرف میشه…میدونم برات سخته… میدونم که تغییر با تمامی قشنگی هاش سخته.. ولی باید این سختی رو به جون بخری…چون اون هدف تو هستش و باید براش تا لحظه ی آخر بجنگی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تـــمـاس